Οι γνωστικοί

αρχείο λήψης

Θαρρείς και οι καρδιές τους να μικραίνουν

άλλο το φως δεν το αντέχουν,

ζούνε ανάμεσα στις γρίλιες,

μια κρύβονται, μια βγαίνουν.

Ποτέ δεν ξέρεις πώς μοιάζουνε στ’ αλήθεια,

-σκιάζουν τα μάτια για να δουν

η καθαρότητα τους προκαλεί μια ασίγαστη μανία.

 

Κι όλο πολύπλοκα νοήματα γυρεύουν,

να εξηγήσουν τη ζωή με κάτι λέξεις

που μυρίζουνε κενό.

 

Βρίσκουν ασθένεια σοβαρή στο πρόσωπό σου

όταν στο γέλιο και τα μάτια σου γελούν.

Κείνοι τα μάτια μισοκλείνουν και σουφρώνουν

στο χαμόγελο

που ‘ναι σφιχτό, αβέβαιο και φοβισμένο.

 

Κι ύστερα αρχίζουνε λογίδρια σοφίας,

πώς τόλμησες, μικρέ, κι επικαλέστηκες τη γνώση

πώς γίνεται να ξέρεις, να γνωρίζεις,

πώς γίνεται να διεκδικείς σοφία

να πεις για τη ζωή, να μάθεις για αγάπη,

για ουσία,

 

Εσύ,

 

πώς τον θεό τους πιάνεις στα τυφλά σου λόγια

εσύ, που δεν φοράς μαύρο μανδύα

που δεν λυγίζει ο λαιμός σου από τρανό σταυρό,

και ποιος νομίζεις ότι είσαι εσύ εξάλλου,

ποιος σε όρισε να υψώσεις τη ματιά στον ουρανό;

 

Τρέμουν, στ’ αλήθεια, που το τόλμησες ν’ αφήσεις τα βιβλία,

τους νόμους, τους ανθρώπινους δεσμούς

και να κοιτάξεις ίσια πια στα μάτια

αυτό που τρέμουνε και λέν’ Δημιουργό.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Άκυκλος

surreal-photography-kirsty-mitchell-akyklos-evlampia-tsireli-poetry-fiction-imaginarium-writing-.jpg

surreal-photography-kirsty-mitchell

Σ’ ένα αιώνιο φθινόπωρο θα ήθελα να ζω

Εκεί που η κάψα του καλοκαιριού έχει γυρίσει σε δροσιά

Και του χειμώνα η παγωνιά δεν θε’ να ‘ρθεί ποτέ

Όσο για την άνοιξη,

Είναι γι’ αυτούς που μάταια καρτερούν κάτι καλύτερο

Που θα ‘ρθει μοναχά για να τους κάψει

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ματαιότης

mataiotis_vanity_evlampia_tsireli

Εκείνες τις μεταιχμιακές, απαίσιες ημέρες
που συνειδητοποιούσε τη ματαιότητα των πάντων,
βρισκόταν εγγύτερα στην ψυχική της γαλήνη.

Δεν υπάρχει πιο αφοπλιστική,
υπέροχα απαξιωτική
και ηδονικά καθησυχαστική φράση
από το ‘ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης’.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ποιος

tumblr_lgmzyjPgVs1qamlovo1_500

Όσο κανείς μεγαλώνει, τόσο μεγαλώνει η μοναξιά του.
Κι αυτό δεν οφείλεται στην απουσία ανθρώπων,
αλλά είναι επειδή περίμενε από αυτούς να τον ορίσουν.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Μεσάνυχτα

tumblr_me5jmiuhil1qe31lco1_1280

Κι ένα βράδυ, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το συνειδητοποίησα.
Είχα πια συνδέσει το σχήμα της καρδιάς, με τ’ όνομά σου.
Τ’ αγαπημένα μου τραγούδια, με τα χέρια σου.
Τη γεύση του φιλιού, με τα χείλη σου.
Το σπίτι, με την αγκαλιά σου.
Τη ζωή, με την ανάσα σου.

© Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Εξορκισμοί

b86fb58651ac30c27da1ef52d16e9b21

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
να παλεύουν οι λέξεις να βγουν
από μέσα σου, λες
και χιλιάδες οπλές
να χτυπούν με τη δύναμη αιώνων.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
να σου σκίζουνε τα σωθικά
για να βγουν να ξαπλώσουν
στο χαρτί και να νιώσουν
πως σε νίκησαν πάλι οικτρώς.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
να συστήνεσαι κάθε φορά∙
να γεμίζεις σελίδες
και ν’ ανοίγεις παρτίδες
με τον άγνωστο πάλι εαυτό σου.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
από σάρκα να μένεις γυμνός
να τελειώνει η μελάνη
κι εσύ πια στο ταβάνι
νοητά προσευχές να σκαλίζεις.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
να γεννά το μυαλό σου γητειές
και τα γράμματα λες
κι είναι πια χαρακιές
που δε μοιάζουν μ’ ανθρώπινη γλώσσα.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
κάθε μέρα να ζεις μια ζωή
χωρίς καν να σαλεύεις,
να μπορείς να μαντεύεις
ηδονές και καημούς εραστών.

Σε ξορκίζω, μη μάθεις πώς είναι
να φοβάσαι να γράψεις, γιατί
δεν το διάλεξες, μα
είναι ανάγκη απλά
κι η ανάγκη είναι πάνω από σένα.

Να γεννιέσαι γεμάτος με έγνοιες,
κληροδότημα των ποιητών∙
να φοβάσαι να δεις
πως κι εσύ θα ταχθείς
μια ζωή να σε σέρνει η πένα.

© Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993

Οι ονειροπόλοι απευθύνουν έκκληση

brooke-shaden-song-of-moonflower

Brooke Shaden photography

Κάντε κάτι να μην ακουμπήσουμε τα πόδια μας στη γη!
Δεν θέλουμε να προσγειωθούμε.
Εμείς που, αιώνες τώρα,
φροντίζουμε για τις υψηλές και χαμηλές πτήσεις
των πνευμάτων σας∙
για τη μαγεία στην τέχνη και τη λογοτεχνία,
για την άπιαστη και αόριστη ουσία της ποίησης.
Εμείς που, οπλισμένοι με χρώματα,
ζωγραφίζουμε τους γκρίζους τοίχους,
εμείς που γράφουμε στα πεζοδρόμια «σ’ αγαπώ».
Εμείς που πιστεύουμε στον έρωτα
και στις καλύτερες μέρες.
Εμείς που διατηρούμε τη φλόγα του ονειρέματος αναμμένη
κι όλα εκείνα τ’ αστέρια στον ουρανό σου
για να μπορείς ακόμα να κάνεις ευχές.
Εμείς που χορταίνουμε με άνεμο
και ομορφαίνουμε με αλμύρα στα μαλλιά.
Εμείς που η σκέψη μας το βράδυ
ταξιδεύει σε γνωστούς και άγνωστους κόσμους,
πάνω σε βάρκες,
ψαρεύοντας ιδέες από τον ωκεανό της έμπνευσης.
Κοίταξε μας, έχουμε χαμηλώσει επικίνδυνα.
Τα πόδια μας αγγίζουν τις κορυφές των δέντρων.
Κάντε κάτι να μην ακουμπήσουμε τα πόδια μας στη γη!

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Ονειροπόλοι

Όταν γεννιόμασταν

σ’ αυτόν τον κόσμο,
τον διπλανό απ’ το δικό μας

Νεράιδες τριγύρω ευχές μας έβρεχαν
για τύχη ευλογημένη

κι ευγενική καρδιά

Επάνω απ’ το βρεφικό κρεβάτι μας
οι πλανήτες έστηναν χορό

κι εμείς οι οδηγοί τους

Ιπτάμενα χαλιά απ’ τις αραβικές νύχτες
μάς ταξίδευαν

σε μακρινές χώρες

Ρημάδια αφήναμε

τον κόσμο πίσω μας
καβάλα στους τυφώνες της φαντασίας

Ονειροπόλοι ωραίοι,

χαμογελούσαμε πονηρά

μπροστά σε όλα τα κάτοπτρα

Παρέα με τον άνεμο και το φεγγάρι
παίξαμε κρυφτό και κυνηγητό,

αιώνια παιδιά

Όταν μεγαλώναμε,

κλέβαμε λίγο τον χρόνο τον ψεύτη
και του γυρνούσαμε την πλάτη

Λεύτεροι στα αδέσποτα όνειρα,
στον θεϊκό μας έρωτα

και στη γλυκιά μας θλίψη

Όμως δεν ήμασταν ποτέ μόνοι

στ’ αλήθεια,
είχαμε ο ένας τον άλλον

Ίσκιοι ελαφροί για πάντα

κάτω απ’ τον βαρύ, καυτό ήλιο,

ήταν τα καταφύγιά μας.

(Το ποίημα-ακροστιχίδα περιέχεται στο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & Αδέσποτα ποιήματα“, Ευλαμπία Τσιρέλη, εκδόσεις Πηγή)

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Σκοταυγή

dark-side-of-the-moon-cover

Έρχεται κάποτε εκείνη η αυγή

Που γυρνάς με την πλάτη στον ήλιο

Ν’ ατενίσεις τα σκοτάδια σου

Αναλογιζόμενος ότι τελικά

Δεν σου ταίριαζε ποτέ το φως.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Μάρτυρας

6898739-dry-soilof-a-barren-land-and-single-growing-plant

Καμιά φορά, με πλακώνει ο πόνος όλου του κόσμου

μικραίνω, συρρικνώνομαι.

Γίνομαι μικροσκοπική, σαν σπόρος.

Τα δάκρυά μου πέφτουν πότισμα,

κι όταν φυτρώνω κι ανθίζει το λουλούδι μου,

έχω πάρει λίγο απ’ τον πόνο του κόσμου,

και σ’ αντάλλαγμα

δίνω το άρωμα ενός επιπλέον χαμόγελου

ή ενός ακόμα βλέμματος στον ουρανό.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Νόστος

72dpi-LOVERS-e1335733236374

Πρέπει, σου λέω, ν’ ανήκετε στον ίδιο κόσμο.
Μην τραβάει ο ένας τον άλλον στον κόσμο τον δικό του
και τον ξεσπιτώνει.
Γιατί ο νόστος του εαυτού,
Ο νόστος της αλήθειας σου,
Είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα.
Διαλύει σχέσεις και σπίτια και οικογένειες.
Να διαλέγετε συντρόφους του ίδιου κόσμου.
Να συνεννοείστε με τα μάτια.
Να τελειώνει ο ένας τη φράση του άλλου.
Η αγκαλιά και το φιλί να έχουν διάρκεια.
Τα δέρματα κι οι μυρωδιές να ταιριάζουν.
Να υπάρχουν κοινές αγάπες.
Βαθιές. Πνευματικές. Ουσιαστικές.
Να νιώθετε ότι ήσασταν μαζί από πάντοτε.
Να είναι ο ένας η παιδική ηλικία του άλλου.
Ο πρώτος εφηβικός έρωτας.
Ο σπουδαιότερος κι αιώνιος εραστής.
Και η σιωπή… το πιο σημαντικό.
Να μιλάτε με τη σιωπή.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.