Το σύννεφο

Χθες ήμουν, λέει, μέσα σε ένα σύννεφο. Είχε τυλίξει το σπίτι μου και σχεδόν ακουμπούσε το έδαφος. Ίπτατο μέχρι τη μέση της κολόνας του δρόμου. Ήταν νύχτα, και το πορτοκαλίζον φως της λάμπας χρωμάτιζε την καρδιά του. Κι εγώ, εκεί, στο κατώφλι του σπιτιού μου, αναρωτιόμουν πώς ένα σύννεφο είχε επιλέξει μόνο το δικό μου σπίτι. Φορούσα κοντομάνικο και η δροσιά του μου τσιμπούσε το δέρμα. Τα μαλλιά μου είχαν αρχίσει να μουσκεύουν. Τα μάγουλά μου ήταν κρύα και υγρά, τα ρούχα μου κολλούσαν. Η ομίχλη του κυλούσε αργά, σαν υπόσχεση, κυκλικά, με το απαλό αεράκι που δεν ήταν αρκετό για να το διώξει. Θαρρείς είχε καταπιεί κάθε ήχο της πόλης. Απόλυτη ησυχία υπήρχε μέσα στο σύννεφο. Και τόλμησα, το λέω, να σκεφτώ, πως είναι το δικό μου σύννεφο. Πως είχε έρθει εκεί για μένα. Και πως, για λίγο, ήρθε να μου πει ότι ο Παράδεισος φτιάχνεται νύχτα, στη σιωπή.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

For Peter Gric’s painting- “Android-Mind”

bild274

“Come on, I’ll show you”, said Elinor. “You see, there are two kinds of people in our world now. The relfints and the cybrints. She, for example, is a cybrint. A cyber intelligent woman”.
“She seems happy”.
“She is! Cybrints are happier than relfints”.
“And why is that so?”
“Well, maybe because they cannot die! The future is theirs. Of course… there’s something they will never have and they know it”.
“What is it?”
“Past”.

Evlampia Tsireli
(this dialogue is based on some characters from my new novel and inspired by this beautiful painting of course…)

Artwork by Peter Gric, “Android-Mind

PETER GRIC’S OFFICIAL WEBSITE  and FB PAGE

*****************

«Έλα θα σου δείξω», είπε η Έλινορ. «Βλέπεις, υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον πλανήτη μας πια. Οι relfints και οι cybrints. Αυτή, για παράδειγμα, είναι μια cybrint. Μια cyber intelligent γυναίκα».
«Φαίνεται χαρούμενη».
«Μα είναι! Οι cybrints είναι πιο χαρούμενοι από τους relfints».
«Και γιατί συμβαίνει αυτό;»
«Μάλλον επειδή δεν μπορούν να πεθάνουν! Το μέλλον τούς ανήκει. Βέβαια… υπάρχει κάτι που δεν θα έχουν ποτέ και το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό».
«Και τί είναι αυτό;»
«Παρελθόν».

Ευλαμπία Τσιρέλη
(ο διάλογος βασίζεται σε κάποιους χαρακτήρες από το νέο μου μυθιστόρημα και είναι εμπνευσμένος από αυτόν τον όμορφο πίνακα φυσικά…)

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.