Αλλά-ζωντας

imagesΠώς αλλάζουν οι άνθρωποι…
σαν τα μαλλιά που ασημίζουν
και σαν τις χαρακιές στην άκρη των ματιών
που έγιναν αυλάκια για τα δάκρυα
πριν αυτά πέσουν στο μαξιλάρι.
Αλλάζει η όψη, αλλάζει και το μέσα.
Σκληραίνει.
Ξεχνά το χέρι ν’ αγγίζει με τρέμουλο,
ξεχνούν τα χείλη να σφίγγουν από πόθο.
Κι εκείνο το βλέμμα, ξεχνά να κοιτάζει βαθιά.
Μόνο βλέπει. Μετρά. Υπολογίζει.
Είναι το μεγάλωμα, που μας έκανε ρόλους.
Είναι ο έρωτας που περιορίσαμε στη νιότη.
Είναι το πάθος που ενοχοποιήσαμε.
Που φοβηθήκαμε,
μην και ταράξει την τακτοποιημένη μας ζωή.
Είναι τα σχέδια που δεν σηκώνουν πια ανατροπές.
Είναι κι εκείνα που δεν είπαμε,
γιατί δεν άρμοζαν στην ηλικία μας πια.
Είναι και τα όνειρα…
Αυτά που ταυτίσαμε με το ακατόρθωτο,
μέσα στον βουβό αναστεναγμό μας.
Κι είναι κι ο χρόνος…
που ανασηκώνει αδιάφορα τους ώμους
και σου αποδίδει όλη την ευθύνη.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Οι παράξενοι άνθρωποι/ Strange people

redon-web

Εμένα μου αρέσουν οι παράξενοι άνθρωποι.
Οι παράξενοι άνθρωποι έχουν καλή καρδιά,
είναι απρόβλεπτοι κι αληθινοί.
Φτιάχνουν υπέροχα, παράξενα πράγματα
και λένε όμορφες παράξενες κουβέντες.
Ξυπνούν και κοιμούνται παράξενες ώρες
και διηγούνται παράξενες ιστορίες.
Οι παράξενοι άνθρωποι έχουν παράξενα μάτια
που τα διαβάζουν μόνο άλλοι, παράξενοι, άνθρωποι.
Οι υπόλοιποι τα κοιτούν μαγεμένοι
και προσπαθούν να μαντέψουν.
Οι παράξενοι άνθρωποι αγαπούν παράξενα.
Αγαπούν τα πάντα.
Ακόμη και τα πιο παράξενα.
Κι εγώ αγαπώ τους παράξενους ανθρώπους.
Παράξενα.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

***

I like strange people.
Strange people have a kind heart,
they are unpredictable and true.
They make wonderful, strange things
and say beautiful strange words.
They wake and sleep during strange hours
and tell strange stories.
Strange people have strange eyes
that only other strange people can read.
The rest just stare at them spellbound,
trying to guess.
Strange people love in a strange way.
They love everything.
Even the strangest ones.
And I love strange people.
Strangely.

~Evlampia Tsireli~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

For Peter Gric’s painting- “Android-Mind”

bild274

“Come on, I’ll show you”, said Elinor. “You see, there are two kinds of people in our world now. The relfints and the cybrints. She, for example, is a cybrint. A cyber intelligent woman”.
“She seems happy”.
“She is! Cybrints are happier than relfints”.
“And why is that so?”
“Well, maybe because they cannot die! The future is theirs. Of course… there’s something they will never have and they know it”.
“What is it?”
“Past”.

Evlampia Tsireli
(this dialogue is based on some characters from my new novel and inspired by this beautiful painting of course…)

Artwork by Peter Gric, “Android-Mind

PETER GRIC’S OFFICIAL WEBSITE  and FB PAGE

*****************

«Έλα θα σου δείξω», είπε η Έλινορ. «Βλέπεις, υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον πλανήτη μας πια. Οι relfints και οι cybrints. Αυτή, για παράδειγμα, είναι μια cybrint. Μια cyber intelligent γυναίκα».
«Φαίνεται χαρούμενη».
«Μα είναι! Οι cybrints είναι πιο χαρούμενοι από τους relfints».
«Και γιατί συμβαίνει αυτό;»
«Μάλλον επειδή δεν μπορούν να πεθάνουν! Το μέλλον τούς ανήκει. Βέβαια… υπάρχει κάτι που δεν θα έχουν ποτέ και το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό».
«Και τί είναι αυτό;»
«Παρελθόν».

Ευλαμπία Τσιρέλη
(ο διάλογος βασίζεται σε κάποιους χαρακτήρες από το νέο μου μυθιστόρημα και είναι εμπνευσμένος από αυτόν τον όμορφο πίνακα φυσικά…)

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Να είσαι

good-hope-beauty-blue-bright-cool-warm

Να μακραίνεις το βλέμμα μπροστά σ’ έναν τοίχο

να χορταίνεις με άνεμο

να ομορφαίνεις με αλμύρα στα μαλλιά

να εύχεσαι όταν δεν έχει αστέρια

να περπατάς στο μυαλό των ξένων

να γεμίζεις σελήνη

ν’ αφήνεις χώρο στη σκέψη σου για τον κόσμο

ν’ αγκαλιάζεις τα δέντρα και να ζητάς συγνώμη

να διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές

να γράφεις και ν’ αδειάζεις

να μιλάς στη γλώσσα των πουλιών

να γελάς τραγουδιστά

να κοιμάσαι αυτός που είσαι

και να ξυπνάς αυτός που θα ήθελες

να κρατάς μυστικά και μυστικά να μην έχεις

να είσαι εσύ κι εσύ να είσαι.

-Eυλαμπία Τσιρέλη-

“Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, Εκδόσεις Πηγή.

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Kρυμμένη/Hidden

pearl in shell

(απόσπασμα)

Είχε εκείνο το επικίνδυνο oνείριασμα στο βλέμμα
Kι εκείνη τη μισοειπωμένη ευχή στα χείλη
Το σώμα, σε στάση φυγής
Tα χέρια, σε κίνηση μεγεθυσμένου πόθου
Οι λέξεις έβγαιναν χείμαρρος
Kαι κάθε που γέλαγε αγρίευε ένα ποταμός
Δεν ξέρω αν έλεγε κάτι σημαντικό εκείνη τη στιγμή…
-Ευλαμπία Τσιρέλη-

***
She had that lethal dreaming in her look
That half-said wish on her lips
Her body, ready to escape
Her hands, moving in magnified desire
Torrent words were coming out of her
And every time she laughed, rivers turned wild
I don’t know if she was saying something serious that moment
But beyond her words she was definitely hiding
The deposition of a female
That desires to grab this world
And wear it like a pearl on her necklace.

-Evlampia Tsireli-

Βρείτε ολόκληρο το ποίημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Οι Χαμένες Λέξεις

wert(απόσπασμα)

Πού να ‘ναι άραγε όλα εκείνα
που σκεφτήκαμε να γράψουμε και δεν γράψαμε ποτέ,
είτε γιατί αμελήσαμε, είτε γιατί δεν τολμήσαμε,
είτε γιατί νομίζαμε ότι θα τα θυμόμασταν
όταν ξημέρωνε το επόμενο πρωί;
Πού να ναι τάχα όλα εκείνα που είπαμε
και χάθηκαν στο άγνωστο…
πού να ‘ναι τα αντίγραφα, αν υπάρχουν;
Θα γράψει άραγε κάποιος κάπου ένα βιβλίο για όλα αυτά;

Δε θυμάμαι. Δε μπορώ να θυμηθώ. Μόνο λίγα.
Γιατί μέσα στην τρέλα, μέσα στον χείμαρρο των λέξεων,
των σκέψεων, των συναισθημάτων, δεν απομνημονεύεις.
Μόνο γράφεις, μόνο λες. Δε σε νοιάζει το αύριο…
-Ευλαμπία Τσιρέλη-

Βρείτε ολόκληρο το ποίημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Μεταίχμιο/Borderline

Stepping Stones by freshleaf sm

“Καμιά φορά, τα μέρη των ονείρων μας ο Θεός τα εμφανίζει πάνω στη Γη στ’αλήθεια.

Καμιά φορά, με πολύ αγώνα, πίστη, επιμονή και αφοσίωση το άπιαστο γίνεται απτό…

κι εσύ νιώθεις τόσο όμορφα μπερδεμένος,

με το’να πόδι στο όνειρο και τ’άλλο στην πραγματικότητα.”

-Ευλαμπία Τσιρέλη-

***

“Sometimes, God puts our dream places on Earth for real.

Sometimes, that uncatchable becomes catchable through faith, struggle, persistence and patience.

And you feel so beautifully confused,

stepping with one foot on dream and with the other on reality.”

-Evlampia Tsireli-

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Cataclysm-for Peter Gric’s Artwork

bild221

I could see the old decomposing world,

originating new worlds from its death-reeking body.

New small egg-worlds ready to create life.

And then I tasted my lips.

The sepulchral flavour was gone forever.

I had been the only survivor to see that life-giving spectacle.

-Evlampia Tsireli-

******

Artwork by Peter Gric, “Cataclysm II” http://www.gric.at/gallery/bild221.htm
See more here http://www.gric.at/home.htm and here https://www.facebook.com/pgric

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ξύλινη

320352_441153355906404_1670197460_n(1)

(απόσπασμα)

Πολλά πρωινά ξυπνάω ξύλινη.
Σαν σκιάχτρο.
Μέσα σε ένα χωράφι με στάχυα μόνη
και τα όρνια να κρώζουν τριγύρω.
Κάπου κάπου φυσάει λίγο αεράκι
μα και στο κάμα,
εγώ δεν έχω ιδρώτα.
Δεν μπορώ να κλάψω τη μοναξιά μου,
ούτε να γελάσω τη θλίψη μου.
-Ευλαμπία Τσιρέλη

Βρείτε ολόκληρο το ποίημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το μπαλκόνι του Θεού

Dawn_Over_New_Zealand

(απόσπασμα)

Ο Θεός στο μπαλκόνι του τεντώνεται.
Χαζεύει από ψηλά το χωριό των ανθρώπων.
Ξυπνά τον ήλιο, τα πουλιά και τις γάτες.
Ακούει τις γιορτές και τις λύπες στις καμπάνες των οίκων του.
Μυρίζει το κάρβουνο απ’ τις καμινάδες
Και καταλαβαίνει ότι γι’ αυτούς είναι χειμώνας.
Κι ύστερα βουτάει τα χέρια του στη θάλασσα…

-Ευλαμπία Τσιρέλη-

Βρείτε ολόκληρο το ποίημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.