Το σύννεφο

Χθες ήμουν, λέει, μέσα σε ένα σύννεφο. Είχε τυλίξει το σπίτι μου και σχεδόν ακουμπούσε το έδαφος. Ίπτατο μέχρι τη μέση της κολόνας του δρόμου. Ήταν νύχτα, και το πορτοκαλίζον φως της λάμπας χρωμάτιζε την καρδιά του. Κι εγώ, εκεί, στο κατώφλι του σπιτιού μου, αναρωτιόμουν πώς ένα σύννεφο είχε επιλέξει μόνο το δικό μου σπίτι. Φορούσα κοντομάνικο και η δροσιά του μου τσιμπούσε το δέρμα. Τα μαλλιά μου είχαν αρχίσει να μουσκεύουν. Τα μάγουλά μου ήταν κρύα και υγρά, τα ρούχα μου κολλούσαν. Η ομίχλη του κυλούσε αργά, σαν υπόσχεση, κυκλικά, με το απαλό αεράκι που δεν ήταν αρκετό για να το διώξει. Θαρρείς είχε καταπιεί κάθε ήχο της πόλης. Απόλυτη ησυχία υπήρχε μέσα στο σύννεφο. Και τόλμησα, το λέω, να σκεφτώ, πως είναι το δικό μου σύννεφο. Πως είχε έρθει εκεί για μένα. Και πως, για λίγο, ήρθε να μου πει ότι ο Παράδεισος φτιάχνεται νύχτα, στη σιωπή.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Πέτρινοι

69662904_2983573055003102_5898468064374030336_n

Οι αδικίες

γίνονται πέτρινα μαύρα πουλιά,

αθάνατα

στέκονται, νύχτα, στο παράθυρό σου

με βλέμματα στεγνά

κι αιώνια

κοιτάζουν ίσια στην ψυχή σου,

ξύνουν όλες τις σκληρές γωνιές σου

με τα γαμψά τους νύχια

και δεν σ’ αφήνουν να ξανακοιμηθείς

όπως παλιά,

για χάρη των αδικημένων.

 

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Πώς αγαπούν οι ποιητές

Δεν ξέρεις πώς αγαπούν οι ποιητές.
Οι ποιητές στην αγάπη μπαίνουν σαν πανσέληνοι.
Δεν κατεβαίνουν απ’ τον ουρανό σαν ερωτεύονται.
Σε φωτίζουν τις νύχτες
να έχεις φως εκεί που πας
να μη φοβάσαι
να μαγεύεσαι
να ‘χεις κάτι να κοιτάζεις όταν προσεύχεσαι.
Αν σε διαλέξει ποιητής, ζεις για πάντα.
Κι αν τον αφήσεις, πεθαίνει για πάντα για να ζήσεις πάλι εσύ.
Αν κλέψεις καρδιά ποιητή,
θα έχεις λίγο απ’ το χρυσάφι του κόσμου στα χέρια σου,
αφού πρώτα σκοτώσεις τον δράκο.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Καθ’ οδόν

out-the-amtrak-window-in-upstate-new-york

Κακό πράγμα να κουβαλάς στις βαλίτσες σου μονάχα όνειρα.
Οι βαλίτσες αγαπούν τους σταθμούς και τα όνειρα τον δρόμο.
Δεν συνεννοούνται. Δεν φτάνεις ποτέ.

Κακό πράγμα να’ χεις για σπίτια τους ανθρώπους.
Φεύγουν και χάνονται μια μέρα
Και μένεις πάλι χωρίς κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το Δέντρο

3310690989

Και τι δεν θα ‘δινα να ήμουν δέντρο
Να ‘ταν το σώμα μου το σπίτι μου
Να ρίζωνα για πάντα στη γη που αγαπώ
Να ‘στεκα αγέρωχο, περήφανο στη μέση κάποιου λιβαδιού
Να μάθαινα απ’ τον άνεμο τα μυστικά του κόσμου
Να ‘μουν πολύτιμη σκιά για τον ταξιδευτή
Οι κεραυνοί να φλέρταραν το μοναχό μου σώμα
Κι όλη η ζωή μου να ‘ταν το ξημέρωμα, το σούρουπο κι η έναστρη νύχτα
Κλαδιά στον ουρανό
Ρίζες στη γη
Πνεύμα σοφό
Ώσπου οι αιώνες να με κάνουν πάλι σπόρο
Και πάλι σαν δέντρο
Να ξαναγεννηθώ

© Ευλαμπία Τσιρέλη

Στο βιβλίο “Δέντρα και Δάση της Μέσης Γης”, Ευλαμπία Τσιρέλη.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το Αρχέγονο

img_1861

(απόσπασμα από το διήγημα)

[…]Μπροστά στο κεντρικό, μεγάλο παράθυρο του δευτέρου ορόφου, τοποθέτησα το γραφείο μου. Στ’ αριστερά μου, το τζάκι πάσχιζε να ζεστάνει τους παγωμένους τοίχους. Η κόκκινη βελούδινη κουρτίνα, επέκτεινε την αρχοντιά των σκαλισμένων γύψινων πλαισίων και του περίπλοκου ταβανιού. Μα αυτό που έκλεβε την παράσταση δεν ήταν το ίδιο το σπίτι, ή κάποιο από τα δωμάτια. Ήταν η θέα από το μεγάλο παράθυρο του γραφείου μου. Η παγωμένη λίμνη. Και ο θόρυβος. Ο απόκοσμος θόρυβος που έφτανε θρασύτατος τα βράδια στο παράθυρό μου. […]

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ad Astra

Είχε το μυαλό της στα σύννεφα.
Το βλέμμα, στα πουλιά.
Οι λέξεις, στιγμές ονείρου,
λίγο πριν το ξύπνημα.
Οι κινήσεις, το πρώτο τίναγμα του φτερού.
Τα βήματα, διχασμένα στους δύο κόσμους.
Είχε και μυστικά.
Αιώνια μυστικά.
Τα μυστικά του νερού και των δέντρων.
Είχε και την ψυχή ταγμένη στ’ άστρα.

-Κι ανάμεσα σ’ εμάς τι γύρευε;

-Γύρευε να χωρέσει
μέσα στ’ άπειρο του μυαλού της
τον Χρόνο σας.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Αλχημιστής

bd6076644dcedab19e4093f381065a62

Χρόνια τώρα αναζητώ να βρω,

σαν άλλος αλχημιστής,

τη σωστή ποσότητα δυστυχίας

που κάνει την ευτυχία ανεκτίμητη.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Νόστος

72dpi-LOVERS-e1335733236374

Πρέπει, σου λέω, ν’ ανήκετε στον ίδιο κόσμο.
Μην τραβάει ο ένας τον άλλον στον κόσμο τον δικό του
και τον ξεσπιτώνει.
Γιατί ο νόστος του εαυτού,
Ο νόστος της αλήθειας σου,
Είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα.
Διαλύει σχέσεις και σπίτια και οικογένειες.
Να διαλέγετε συντρόφους του ίδιου κόσμου.
Να συνεννοείστε με τα μάτια.
Να τελειώνει ο ένας τη φράση του άλλου.
Η αγκαλιά και το φιλί να έχουν διάρκεια.
Τα δέρματα κι οι μυρωδιές να ταιριάζουν.
Να υπάρχουν κοινές αγάπες.
Βαθιές. Πνευματικές. Ουσιαστικές.
Να νιώθετε ότι ήσασταν μαζί από πάντοτε.
Να είναι ο ένας η παιδική ηλικία του άλλου.
Ο πρώτος εφηβικός έρωτας.
Ο σπουδαιότερος κι αιώνιος εραστής.
Και η σιωπή… το πιο σημαντικό.
Να μιλάτε με τη σιωπή.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Η Εξορκίστρια

51cb852eda9ffbea1144c18fc65b2cc4

(απόσπασμα)

Ήμουν πολύ μικρή, όταν στο σπίτι μας, ψηλά στον λόφο, μας επισκέφτηκε για πρώτη φορά εκείνη η ηλικιωμένη κυρία. Στην αρχή, δηλαδή, μου έμοιασε με ηλικιωμένη, έτσι όπως ανέβαινε τον λόφο σκυφτή. Φορούσε ένα σκούρο μωβ τσεμπέρι στα μαλλιά και μια πλεξούδα χοντρή, κατάμαυρη και λαμπερή, ξεπρόβαλε, ακουμπώντας στον δεξί της ώμο. Η μακριά της φούστα, σε αποχρώσεις του καφέ από το χώμα του βουνού έως την άμμο της θάλασσας, σερνόταν σε κάθε της βήμα, ενώ μικρά κουδουνίσματα έφταναν στ’ αφτιά μου, που, όσο πλησίαζε, αντιλήφθηκα όταν προέρχονταν από τα βραχιολάκια που φορούσε στα ξυπόλυτα πόδια της. Όσο η φιγούρα της γινόταν πιο συγκεκριμένη, μπόρεσα να διακρίνω ότι δεν ήταν διόλου γριά. Ανάλογα με το φως της μέρας, τη διάθεσή της και τις εκφράσεις του προσώπου της, μάντευα και μια διαφορετική ηλικία. Η γιαγιά μου έλεγε ότι υπάρχουν άνθρωποι καταραμένοι, που δεν έχουν ηλικία, και ότι η Εσθήρ ήταν ένας απ’ αυτούς. (…)

Ευλαμπία Τσιρέλη
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.