22η μέρα καραντίνας

tsirelievlampia-karantina-quarantine-writing-dystopia-reality-covid-coronavarious-diary-chronicle

Inventor of the Isolator: Hugo Gernsback

Πέμπτη, 2 Απριλίου, 2020

Ήταν Πάσχα αλλά έμοιαζε με Χριστούγεννα. Ήταν Απρίλιος και χιόνιζε. Όλοι έμεναν κλεισμένοι στα σπίτια τους. Για να βγουν, έπρεπε να δηλώσουν έναν αριθμό με μήνυμα στην Πολιτική Προστασία, αναλόγως πού ήθελαν να πάνε. Όλα τα καταστήματα ήταν κλειστά. Μόνο τα σούπερ μάρκετ, τα φαρμακεία και κάποιες δημόσιες υπηρεσίες, με ειδικό πρόγραμμα, λειτουργούσαν.

Στη μέση της Τσιμισκή, γλάροι και κάργιες κυνηγούσαν μεγάλους αρουραίους, τα σκυλιά, πεινασμένα, σχημάτιζαν επιθετικές αγέλες στο Σέιχ Σου. Φίδια και σκαντζόχοιροι βόλταραν στα πάρκα της παραλίας. Τα βατράχια, οι χελώνες, τα ψάρια, οι μέλισσες, οι πληθυσμοί των ζώων άρχιζαν να αυξάνονται. Είχαν πάρει υπό τον έλεγχό τους και πάλι το περιβάλλον τους.

Αυτό βέβαια συνέβαινε σε όλο τον κόσμο. Στο εξωτερικό, ακόμα και οι διάσημοι του Χόλιγουντ ήταν αναγκασμένοι να μείνουν σε καραντίνα. Στην Αγγλία κυκλοφορούσαν ελεύθερα τα κατσίκια μέσα στις πόλεις. Στη Σκωτία ελάφια και αλεπούδες τριγύριζαν ανάμεσα στα σπίτια. Είχαν ακυρωθεί μέχρι και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Κανένας δεν μπορούσε να ταξιδέψει από τη μια χώρα στην άλλη. Ακόμα και μέσα στις χώρες κανένας δεν μπορούσε να ταξιδεύει από την πόλη στο χωριό ή οπουδήποτε.

Ένας ιός, βλέπετε, που λένε ότι προήλθε από νυχτερίδα όταν κάποιος στην Κίνα την έφαγε σε σούπα, είχε πλήξει τον πλανήτη. Ευπαθείς ομάδες και ηλικιωμένοι πέθαιναν από πνευμονία. Η εξάπλωση ήταν τόσο μεγάλη, που ο ΠΟΥ την είχε χαρακτηρίσει “πανδημία”.

“Τι παράξενος άνθρωπος, όλο τέτοια γράφει”, είπε ο Άγγελος.

“Πάντα τόσο αλλόκοτος ήταν. Αυτές οι φαντασίες και αυτή η επιστημονική φαντασία -πώς τη λένε τέλος πάντων- είναι για να τρομοκρατεί τον κόσμο”.

“Συμφωνώ. Άσε που δεν έχει κανένα νόημα στην πραγματική ζωή. Ποια η χρησιμότητα να διαβάζει κανείς τέτοιες βλακείες;”

Είχαν περάσει 22 μέρες υπό καραντίνα. Οι άνθρωποι φαίνονταν να αρχίζουν να προσαρμόζονται. “Η προσαρμογή είναι ο μόνος τρόπος” επαναλάμβαναν καθημερινά μέσα τους. Ήταν λίγο δύσκολο, φυσικά, διότι γιατί κάθε μέρα συνέβαιναν όλο και πιο απίστευτα πράγματα. Λες και ο κόσμος, η φύση πλέον συμπεριφερόταν σαν να είχε αποβάλει από πάνω της τον άνθρωπο. Όλα έμοιαζαν να αγνοούν την ανθρωπότητα. Ακόμα κι ο καιρός.

Δούλευαν όλοι από το σπίτι, ακόμα και τα παιδιά παρακολουθούσαν τα σχολικά μαθήματα από τον η/υ. Το ίδιο και οι φοιτητές. Πραγματικά, οι ανθρώπινες κοινωνίες άρχιζαν να προσαρμόζονται τέλεια στον εγκλεισμό. Τι θα γινόταν άραγε αν προσαρμόζονταν πλήρως σε ένα εσωτερικό περιβάλλον όπου θα είχαν ακριβώς ό,τι χρειάζονταν; Τροφή, εκπαίδευση, διασκέδαση; Αν περνούσε πολύς καιρός και αποφάσιζαν όλοι να παραμείνουν μέσα; Αν συνήθιζαν; Αν όλο το σύστημα είχε αρχίσει να αποδίδει καλύτερα έτσι; Αν ο κόσμος εκεί έξω γινόταν πολύ εχθρικός για τον άνθρωπο, η φύση οργίαζε, αν γέμιζαν οι δρόμοι άγρια ζώα; Ή αν, από μόνος του ο άνθρωπος, σκεφτόταν ότι είναι καλύτερα έτσι; Καλύτερα να έπαυε να ενοχλεί τη φύση;

Αν κι ο καιρός ακόμα άρχιζε να φέρεται αλλόκοτα, αν η ζωή στις πόλεις, ακόμα και στα χωριά γινόταν αφιλόξενη για τον άνθρωπο; Αν το μόνο που θα μπορούσε να ανεχτεί τελικά τον άνθρωπο ήταν το μπετόν; Τα κτίρια; Αν ο άνθρωπος γινόταν ένα κατοικίδιο του πλανήτη, περιορισμένος για πάντα μέσα, όπως το ψαράκι στη γυάλα ή τα πουλιά στα κλουβιά; Έτσι κι αυτός στα δικά του κουτάκια; Χωρίς να παραπονιέται ενδεχομένως διότι δεν θα γνώριζε πλέον κάτι διαφορετικό; Κι αν γεννιόντουσαν παιδιά μέσα στα σπίτια και μάθαιναν ολόκληρες γενιές να προσαρμόζονται μέσα σε σπίτια και όχι στο εξωτερικό περιβάλλον; Κι αν…

“Ω μα είναι αφόρητος πια!” γκρίνιαξε ο Άγγελος που είχε επιστρέψει για λίγο στη σελίδα του παράξενου συγγραφέα. “Τι βλακείες είναι αυτές”. Πάτησε κλείσιμο.

“Έλα, ας συνεχίσουμε με την οργάνωση του ταξιδιού, δεν έχουμε πολύ χρόνο, μερικοί μήνες μένουν”.

“Ναι, έχεις δίκιο”, απάντησε ο Άγγελος και άνοιξε τη σελίδα του πολυτελούς ξενοδοχείου στην Κίνα. “Το 2020 θα είναι η χρονιά μας, αγάπη μου! Το νιώθω. Θα περάσουμε υπέροχα!”

Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, δεν είναι συμπτωματική.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Η ομορφιά και τα βιβλία θα σώσουν τον κόσμο! (προτάσεις)

Surreal image of a woman reading sitting on top of a bookΝα μερικές προτάσεις με κλασικά βιβλία που άφησαν ιστορία, που έφεραν αλλαγές στον τρόπο σκέψης των ανθρώπων, που αποτέλεσαν την αρχή για νέα ρεύματα και εποχές στην παγκόσμια λογοτεχνία.

Με ένα βιβλίο μπορεί κανείς να ταξιδέψει στον κόσμο και στον χρόνο!

Μυστήριο, Περιπέτεια, Παραμύθι

  • Ο Ψαράς και η Ψυχή του – Όσκαρ Ουάιλντ
  • Ο Γέρος και η Θάλασσα – Έρνεστ Χέμινγουεϊ
  • Το μαγικό βουνό  – Τόμας Μανν
  • Μόμπι Ντικ – Χέρμαν Μέλβιλ

Ζωή και έρωτας

  • Τζέην Έηρ  – Σαρλότ Μπροντέ
  • Ανεμοδαρμένα Ύψη – Έμιλυ Μπροντέ
  • Ο κήπος με τα ρόδα – Σααντί Σιραζί

Δυστοπία

  • Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος – Άλντους Χάξλεϋ
  • 1984 – Τζορτζ Όργουελ
  • Φάρεναιτ 451 – Ρέι Μπράντμπερι

Επ. Φαντασία και Φαντασία της επιστήμης

  • Ταξίδι στη Σελήνη, Από τη Γη στη Σελήνη, Ταξίδι στο Κέντρο της Γης κ.ά. – Ιούλιος Βερν
  • Το Ηλεκτρικό Πρόβατο – Φίλιπ Ντικ
  • Φράνκενσταϊν – Μ. Σέλλεϋ
  • Η μηχανή του χρόνου – Τζορτζ Χέρμπερτ Γουέλς

Μαγικός ρεαλισμός

  • Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα – Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ
  • Οι αόρατες πόλεις – Ίταλο Καλβίνο
  • Δον Κιχώτης – Μικέλ Ντε Θερβάντες
  • Πέδρο Πάραμο, Χουάν Ρούλφο

Ιστορική φαντασία

  • Ταξίδι στην Άκρη της Νύχτας – Λ.Φ.Σελίν
  • Έρωτας στα χρόνια της χολέρας – Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Σκοτεινού μυστηρίου, γοτθικό

  • Καρμίλα – Σεριντάν Λε Φανού
  • Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ – Όσκαρ Ουάιλντ
  • Δράκουλας – Μπραμ Στόκερ
  • Δόκτορ Τζέκυλ και Κύριος Χάιντ – Ρόμπερτ Λουίς Στήβενσον
  • Ο βρικόλακας, Τζον Πολιντόρι.

Ποίηση, διηγήματα και δοκίμιο

  • Η πτώση, Ο Ξένος κ.ά.– Αλμπέρ Καμύ
  • Η μεταμόρφωση, Η Δίκη, Ο Πύργος κ.ά. – Φράντς Κάφκα
  • Διηγήματα και ποίηση Έντγκαρ Άλαν Πόου

Σύγχρονη πεζογραφία, ποίηση και παιδικό βιβλίο (ειδικές προτάσεις βιβλίων της συγγραφέως και αποφοίτων συγγραφέων του Εργαστηρίου Συγγραφής Imaginarium).

  • Το Ιερό Δέντρο. Οι Μύθοι και οι Συμβολισμοί του, συγκριτική μελέτη, θρησκεία και μύθος, Ευλαμπία Τσιρέλη, εκδ. Δαιδάλεος.
  • Δέντρα και Δάση της Μέσης-γης. Μυθολογία, Συμβολισμός, Αναφορικότητα, μελέτη, λογοτεχνικό δοκίμιο, τολκινική μελέτη, Ευλαμπία Τσιρέλη εκδ. Δαιδάλεος.
  • Χρόνειρα. Παράξενες διηγήσεις κι αδέσποτα ποιήματα, συλλογή διηγημάτων και ποιημάτων -μαγικός ρεαλισμός, σουρεαλισμός, επ.φαντασία, δυστοπία, Ευλαμπία Τσιρέλη, εκδ. Πηγή.
  • Μυθιστορίες Φαντασίας, σύγχρονες αφηγήσεις βασισμένες σε παγκόσμιους μύθους, εκδ. iWrite.
  • Ιστορίες του Ανάμεσα, διηγήματα φαντασίας και μαγικού ρεαλισμού, εκδ. iWrite.
  • Ιστορίες του Άλλοτε, ιστορίες μυθοπλασίας βασισμένες στην ελληνική λαϊκή παράδοση, εκδ. iWrite
  • Εφιαλτικές Ιστορίες, ιστορίες τρόμου και μυστηρίου, εκδ. iWrite.
  • Ιστορίες του Μέλλοντος, ιστορίες επ.φαντασίας, δυστοπίας, εκδ. iWrite.
  • Της Μύγας το Παραμύθι και Μυθορσκορπίσματα, διηγήματα και αφηγήσεις της ελληνικής υπαίθρου, Σωτηρία Ιωαννίδου, εκδ. Πηγή.
  • Ματωμένος Ήλιος, μυθιστόρημα ιστορικής φαντασίας, Σοφία Γκρέκα, εκδ. Πηγή.
  • Ο κύριος Πλουφ, σουρεαλιστικό αφήγημα, Παναγιώτης Ζιάκας, εκδ. 24 Γράμματα.
  • Σκοτεινό Ερωτικό Ξέσπασμα, διηγήματα ερωτικής φαντασίας, Αφροδίτη Καριοφύλλη, εκδ. Πηγή.
  • Δέκα Παραφωνίες και ένας Γάτος, διηγήματα μαγικού ρεαλισμού, Βασιλική Χαλιαμπάλια, εκδ. Πηγή.
  • Μετοίκηση, μυθιστόρημα επ. φαντασίας, Στέλιος Μαρμελούδης, εκδ. Πηγή.
  • Λλάκης Μερμήγκης Αφ΄Υψηλού, παιδικό, Άννα Τσιαπούρη, εκδ. Καστανιώτη
  • Μια σακούλα, δυο χελώνες και τρεις δύτες, παιδικό, Σφηνάκια Τρόμου, διηγήματα, Άννα Τσιαπούρη, εκδ. Υδροπλάνο.
  • Μωβ Μελωδία, διηγήματα μαγικού ρεαλισμού, Αθηνά Γκαλίτσιου, εκδ. Πηγή.
  • Οι ζωές των άλλων, διηγήματα, Στέργιος Μαρούλης, εκδ. Πηγή.
  • Η φανταστική Φοίβη, παιδικό, Χριστιάνα Γραμματικούδη, εκδ. iWrite.
  • Στις Στάχτες της Σαλονίκης, μυθιστόρημα ιστορικής φαντασίας, Άννα Φωτίου, εκδ. Έξη.
  • Σίλβερεϊκ, μυθιστόρημα φαντασίας, Αναστασία Σκούλη, εκδ. Πηγή.

Εργαστήρι Συγγραφής Imaginarium συγγραφή & επιμέλεια κειμένου

Το Αρχέγονο

img_1861

(απόσπασμα από το διήγημα)

[…]Μπροστά στο κεντρικό, μεγάλο παράθυρο του δευτέρου ορόφου, τοποθέτησα το γραφείο μου. Στ’ αριστερά μου, το τζάκι πάσχιζε να ζεστάνει τους παγωμένους τοίχους. Η κόκκινη βελούδινη κουρτίνα, επέκτεινε την αρχοντιά των σκαλισμένων γύψινων πλαισίων και του περίπλοκου ταβανιού. Μα αυτό που έκλεβε την παράσταση δεν ήταν το ίδιο το σπίτι, ή κάποιο από τα δωμάτια. Ήταν η θέα από το μεγάλο παράθυρο του γραφείου μου. Η παγωμένη λίμνη. Και ο θόρυβος. Ο απόκοσμος θόρυβος που έφτανε θρασύτατος τα βράδια στο παράθυρό μου. […]

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Νόστος

72dpi-LOVERS-e1335733236374

Πρέπει, σου λέω, ν’ ανήκετε στον ίδιο κόσμο.
Μην τραβάει ο ένας τον άλλον στον κόσμο τον δικό του
και τον ξεσπιτώνει.
Γιατί ο νόστος του εαυτού,
Ο νόστος της αλήθειας σου,
Είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα.
Διαλύει σχέσεις και σπίτια και οικογένειες.
Να διαλέγετε συντρόφους του ίδιου κόσμου.
Να συνεννοείστε με τα μάτια.
Να τελειώνει ο ένας τη φράση του άλλου.
Η αγκαλιά και το φιλί να έχουν διάρκεια.
Τα δέρματα κι οι μυρωδιές να ταιριάζουν.
Να υπάρχουν κοινές αγάπες.
Βαθιές. Πνευματικές. Ουσιαστικές.
Να νιώθετε ότι ήσασταν μαζί από πάντοτε.
Να είναι ο ένας η παιδική ηλικία του άλλου.
Ο πρώτος εφηβικός έρωτας.
Ο σπουδαιότερος κι αιώνιος εραστής.
Και η σιωπή… το πιο σημαντικό.
Να μιλάτε με τη σιωπή.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Η Εξορκίστρια

51cb852eda9ffbea1144c18fc65b2cc4

(απόσπασμα)

Ήμουν πολύ μικρή, όταν στο σπίτι μας, ψηλά στον λόφο, μας επισκέφτηκε για πρώτη φορά εκείνη η ηλικιωμένη κυρία. Στην αρχή, δηλαδή, μου έμοιασε με ηλικιωμένη, έτσι όπως ανέβαινε τον λόφο σκυφτή. Φορούσε ένα σκούρο μωβ τσεμπέρι στα μαλλιά και μια πλεξούδα χοντρή, κατάμαυρη και λαμπερή, ξεπρόβαλε, ακουμπώντας στον δεξί της ώμο. Η μακριά της φούστα, σε αποχρώσεις του καφέ από το χώμα του βουνού έως την άμμο της θάλασσας, σερνόταν σε κάθε της βήμα, ενώ μικρά κουδουνίσματα έφταναν στ’ αφτιά μου, που, όσο πλησίαζε, αντιλήφθηκα όταν προέρχονταν από τα βραχιολάκια που φορούσε στα ξυπόλυτα πόδια της. Όσο η φιγούρα της γινόταν πιο συγκεκριμένη, μπόρεσα να διακρίνω ότι δεν ήταν διόλου γριά. Ανάλογα με το φως της μέρας, τη διάθεσή της και τις εκφράσεις του προσώπου της, μάντευα και μια διαφορετική ηλικία. Η γιαγιά μου έλεγε ότι υπάρχουν άνθρωποι καταραμένοι, που δεν έχουν ηλικία, και ότι η Εσθήρ ήταν ένας απ’ αυτούς. (…)

Ευλαμπία Τσιρέλη
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Η ψυχή

The Angry Sea

Thomas Moran– “The Angry Sea” Painting
(απόσπασμα)

Από το μέσα ως το έξω μου, μία σελίδα δρόμος.
Εκεί όπου θα γράψω μερικές αράδες
κι έπειτα θα δω κάπου ανάμεσά τους την ψυχή μου.
Θα με αρπάξει απ’ τα μαλλιά,
θα με μαλώσει,
θα μου ζητήσει, θ’ απαιτήσει, θα πεισμώσει.
Κι έπειτα θα την καλοπιάσω, να πάει με τα νερά μου.
Γιατί όταν οργίζεται και θέλει άλλα η ψυχή,
και οδηγεί την πένα όπου θέλει,
Τότε χωρίζει το μέσα από το έξω.
Κι αρχίζει η πάλη, κάτι νύχτες σαν κι αυτή,
καλή ώρα…
Κι εγώ στη βάρκα, να τραβώ κουπί
Κι η θάλασσα, η ψυχή, να με κουνά και να με παρασέρνει
Πάνω στα βράχια
Ή σε κάποια δίνη
Ή πάνω σ’ οργισμένα κύματα…

(…)

Ευλαμπία Τσιρέλη

Βρείτε ολόκληρο το ποίημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το χαλασμένο ρολόι

steampunk_eye_by_koalalalala-d6f01u8

(απόσπασμα από το διήγημα)

(…) Καθώς κυλούσε το καροτσάκι με τα βιβλία, τακτοποιώντας τα στα ράφια, λίγο πριν το σχόλασμα της Παρασκευής, έφτασε στον τομέα των βιβλίων Μηχανικής∙ ένα, σχετικά, αδιάφορο για εκείνη τμήμα, αφού τα βιβλία Μηχανικής δεν την ενδιέφεραν και πολύ. Την προσοχή της, όμως, τράβηξε ένα βιβλίο που της φάνηκε ότι το έβλεπε για πρώτη φορά. Και όντως. Ήταν ένα βιβλίο χωρίς κωδικό, κάτι που σήμαινε ότι δεν άνηκε στα βιβλία της Βιβλιοθήκης. Ήταν, ωστόσο, προσεκτικά τοποθετημένο στο ράφι, ανάμεσα στα υπόλοιπα και όχι επάνω στα βιβλία ή κάπου δίπλα, κάτι που σήμαινε ότι, μάλλον, κάποιος το είχε ξεχάσει εκεί. Η Μάντελιν έπιασε τη ράχη και το τράβηξε από τη σειρά. Ήταν πανέμορφο, δεμένο με σκούρο κόκκινο δέρμα και χρυσό τελείωμα στις σελίδες. Ο τίτλος φιγουράριζε ανάγλυφος και η Μάντελιν πέρασε το χέρι της από πάνω σαν να διάβαζε γραφή Braille. «Το χαλασμένο ρολόι», διάβασε ψιθυριστά. Ο συγγραφέας ονομαζόταν Αιμίλιος Χάρβεϊ. Το όνομα δεν της έλεγε απολύτως τίποτα, αλλά ο τίτλος του βιβλίου τη μαγνήτισε. Κοίταξε το ρολόι της. Δούλευε κανονικά και έδειχνε 5:45 το απόγευμα.

Μπήκε στο σπίτι και έβγαλε τα μουσκεμένα της παπούτσια. Σκούπισε τα μαλλιά της που έσταζαν βροχόνερο και άρχισε να βγάζει τα βρεγμένα ρούχα της. Ξεκούμπωσε το ρολόι της και το κοίταξε. Είχε σταματήσει στις 6:06. Χτύπησε το τζαμάκι όπως συνήθιζε να κάνει, κι εκείνο συνέχισε να δουλεύει. Τώρα όμως έπρεπε να το ξανακουρδίσει στη σωστή ώρα, που ήταν 6:40. Το διόρθωσε και συνέχισε να προσπαθεί να στεγνώσει. Έφτιαξε κάτι πρόχειρο να φάει και κάθισε στην αγαπημένη της πολυθρόνα. Η γάτα της γουργούρισε στα πόδια της. Άνοιξε την τσάντα της κι έβγαλε από μέσα το βιβλίο. Μασουλώντας ένα μήλο, ξαναχάιδεψε τον τίτλο του βιβλίου ΄Το χαλασμένο ρολόι΄, χαμογελώντας. Σαν το δικό μου, σκέφτηκε. (…)

Ευλαμπία Τσιρέλη
Βρείτε ολόκληρο το διήγημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”“Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το Πανδοχείο

171_large-thumbnail_medieval_town

(απόσπασμα από το διήγημα)

(…) Ο θόρυβος από τον καλπασμό αλόγων και τις ρόδες μιας άμαξας, διατάραξε τη νεκρική σιωπή. Έκανε έναν γύρο στην πλατεία και σταμάτησε μπροστά στο πανδοχείο. Τα κορίτσια, κρυμμένα πίσω από τους φράχτες και τα δέντρα, αθόρυβα και αόρατα στο απαίδευτο μάτι, στέκονταν σε ετοιμότητα με καρφωμένο το βλέμμα στην παραμικρή κίνηση.

Η πόρτα της άμαξας άνοιξε απότομα και δυο τεράστιες μαύρες μπότες ξεπρόβαλαν και βυθίστηκαν στη λάσπη του δρόμου. Ο μεγαλόσωμος άντρας κοίταξε την καλοφωτισμένη είσοδο του πανδοχείου, φύσηξε τη μύτη του και ύστερα έφτυσε. Με τρεις μεγάλες δρασκελιές, έφτασε στην πόρτα και την χτύπησε με οργή.

«Ανοίξτε καταραμένες πόρνες!» μούγκρισε. Τα κορίτσια τον σημάδευαν ήδη από τα τριγύρω στενά και τους φράχτες. «Ανοίξτε ανάθεμα τα σκέλια σας. Μάγισσες! Πόρνες!»

Η μαμά Ντάτσια άνοιξε την πόρτα διάπλατα με φόρα και τον κοίταξε. «Πώς τολμάς να έρχεσαι στον τόπο μου;» είπε με ύφος αρχοντομάγισσας.

«Καταραμένη, εμένα δεν με ξεγελάς και δε με φοβίζεις. Πες μου πού κρύβεται ο αδερφός μου γιατί θα κάψω όλο το χωριό και πρώτη εσένα, αφού σε καρφώσω σε πισσωμένο πάσσαλο!»
«Ή πολύ θαρραλέος είσαι για να έρχεσαι εδώ, και μάλιστα νύχτα, ή πολύ ανόητος! Τα σερνικά, δεν έχουν θέση στον τόπο μας. Και τώρα ξεκουμπίσου αν θέλεις τη ζωή σου».

(…)

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Βρείτε ολόκληρο το διήγημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Reset

we_could_be_living_in_virtual_reality

(απόσπασμα από το διήγημα)

(…) Έχουν περάσει δύο εβδομάδες από την τελευταία μου ονειροπόληση. Δεν έχω καταφέρει να μεταφερθώ στη σκάλα, στην πόρτα και στο λιβάδι. Νομίζω ότι αρχίζουν να ελέγχουν και το μυαλό μου πλέον. Νομίζω ότι αρχίζω να τρελαίνομαι και ότι αυτό ακριβώς είναι που θέλουν.
«Σάρον!»
Σκέφτομαι, σπάω το κεφάλι μου, να βρω τρόπο να τους σταματήσω. Συνεχίζω να πηγαίνω στη δουλειά, να παρακολουθώ αθώους πολίτες μέσα στα σπίτια τους, να καταδίνω, να πίνω τον απαίσιο χυμό, να μαλώνω με τον χοντρό επιστάτη της World Peace…
«Σάρον, με ακούς; Δεν με ακούει γιατρέ. Έχει χάσει επαφή πάλι».
Δεν υπάρχει κανείς να με βοηθήσει, γιατί δεν υπάρχει κανείς που να μπορώ να εμπιστευτώ. Η μόνη λύση, είναι να ρισκάρω εντελώς τη ζωή μου ή -ακόμα χειρότερα- να ρισκάρω να με επαναφέρουν σε αυτό το πράγμα που ονομάζουν “ζωή” και να με τοποθετήσουν και πάλι σε κάποια θέση της εταιρίας. Ίσως μάλιστα να με αναγκάζουν να κάνω χειρότερα πράγματα από αυτό που κάνω τώρα. Ίσως να με επαναφέρουν και, χωρίς να μου εφαρμόσουν βελτιώσεις, να με καταντήσουν ένα φάντασμα, να ζω κι εγώ στους υπονόμους. Ίσως…
«Πόσα μιλιγκράμ φαινοθιαζίνης τής χορηγούμε;»
Θα το ρισκάρω. Αξίζει να το ρισκάρω. Θα μπω στον κεντρικό θάλαμο με κίνδυνο της ζωής μου για να φτάσω το reset. Πρέπει να πατήσω το reset. Πρέπει να σβήσω διαπαντός αυτό το σάπιο σύστημα. Πρέπει να το κάνω.
(…)

Ευλαμπία Τσιρέλη

Βρείτε ολόκληρο το διήγημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Εξ ουρανού

url

(απόσπασμα)

“Το κεφάλι του άρχισε να βουίζει και ασυναίσθητα σήκωσε τα μάτια του προς τον ουρανό. Ένιωσε το σώμα του πολύ ελαφρύτερο και σα να σηκωνόταν από το παγκάκι. Σκέφτηκε ότι ίσως ήταν η ιδέα του.
“Μα τι διάολο έχω πάθει;” πρόλαβε να πει, τη στιγμή που ταυτόχρονα συνειδητοποιούσε τρομαγμένος ότι δεν καθόταν πια στο παγκάκι. Είχε αρχίσει να αιωρείται. Τα πόδια του άφησαν τη γη κι άρχισε να ανυψώνεται αργά και σταθερά. Γούρλωσε τα μάτια και κοίταξε κάτω το έδαφος να απομακρύνεται όλο και πιο πολύ. Το ζευγάρι από το διπλανό παγκάκι τον κοίταζε σοκαρισμένο. Η κοπέλα, είχε ανασηκώσει τα φρύδια και είχε κλείσει το στόμα της ερμητικά και με τα δυο της χέρια σαν να προσπαθούσε να μη φωνάξει. Ο φίλος της έτρεξε να του πιάσει τα πόδια, αλλά ο άντρας μάζεψε τα γόνατα στην κοιλιά για να μην τον φτάσει. Ήθελε να το ζήσει. Όχι δεν φοβόταν. Το είχε πλέον χωνέψει ότι… πετούσε! Το όνειρο που έβλεπε κάθε βράδυ είχε γίνει πραγματικότητα επιτέλους! Πάντα ένιωθε ότι μπορούσε να πετάξει!Κάθε βράδυ έβλεπε το ίδιο όνειρο: ότι αιωρούταν και σιγά σιγά κέρδιζε ύψος. Έβλεπε τη γη όλο και πιο μακριά από τα πόδια του. Όταν πλέον υψωνόταν αρκετά στον αέρα, άρχιζε να «κολυμπά» με τις κινήσεις που κάνει κάποιος στο πρόσθιο. Έτσι μπορούσε να κινηθεί στο όνειρο. Γρήγορα όμως, ιδιαίτερα αν πήγαινε πολύ ψηλά, άρχιζε να πέφτει κι έπειτα πάλι από την αρχή. Αιωρούταν, υψωνόταν, πρόσθιο και κάτω πάλι.
Έτσι σκέφτηκε ότι και τώρα ίσως θα μπορούσε να κατευθύνει στον αέρα το σώμα του, κάνοντας τις κινήσεις του πρόσθιου. Άρχισε να γελάει. Του φαινόταν τόσο αστείο και τόσο απίστευτο αυτό που ζούσε. Όλοι από κάτω κοίταζαν, σκιάζοντας τα μάτια τους από τον ήλιο, προσπαθώντας να τον διακρίνουν ανάμεσα στα δέντρα του πάρκου. Τα παιδιά έτρεχαν και του φώναζαν χαρούμενα χαιρετώντας τον. Έγνεψε με το χέρι στα παιδιά κι ένιωσε λίγο σαν τον Σούπερμαν. Γέλασε με την καρδιά του. Έβγαλε τα παπούτσια του γλιστρώντας το ένα πόδι στη φτέρνα του άλλου κι εκείνα έπεσαν με δύναμη μέσα στη λιμνούλα του πάρκου τρομοκρατώντας μερικές πάπιες. Όταν έφτασε αρκετά ψηλότερα από τις κορυφές των δέντρων, άρχισε να ταράζεται λίγο γιατί το ύψος που έπαιρνε μεγάλωνε όλο και πιο πολύ. Για να καθησυχάσει τον εαυτό του, σκέφτηκε ότι ίσως ονειρευόταν, …”

(…)

Ευλαμπία Τσιρέλη

Βρείτε ολόκληρο το διήγημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.